Мы будзем беларусамі!

“Мы ведаем, што, пакуль не называем навязаныя нам звонку традыцыі, прынцыпы, меркаванні сваёй палітыкай, мы будзем незалежныя. Мы ведаем, што, пакуль ганарымся сваёй гісторыяй, сваім народам, сваёй краінай, мы будзем вольныя. Пакуль у нас родная зямля і гістарычная памяць, мы – народ. Мы будзем беларусамі! І гэта не лозунгі – гэта рэальны статус”.

Сёння, калі наша краіна сустракае сваю 82-ю гадавіну вызвалення ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і святкуе Дзень Незалежнасці, гэтыя словы Кіраўніка дзяржавы гучаць як ніколі актуальна і як нельга лепш адлюстроўваюць сутнасць галоўнага свята нашай краіны.
Дзень Незалежнасці – не проста прыгожая дата ў календары, гэта свята сцвярджэння, росквіту і дабрабыту, якое стала магчымым толькі таму, што тады, у ліпені 1944-га, нашы дзяды і прадзеды вярнулі Беларусі права на жыццё.
Аднак за мірным небам, якое мы ўспрымаем як дадзенасць, заўсёды павінна стаяць памяць аб страшнай цане суверэнітэту. Перамога, а разам з ёй і Незалежнасць нашай Радзімы літаральна здабыты крывёю – крывёю кожнага трэцяга беларуса. Гэтая лічба – не сухая статыстыка, гэта мільёны абарваных жыццяў, разбураныя гарады і спаленыя вёскі, памяць аб якіх да гэтага часу адклікаецца болем у кожнай сям’і і жыве ў мемарыялах і брацкіх магілах, сямейных альбомах і музеях. Яна не мае права адысці ў нябыт, бо, як трапна заўважыў Кіраўнік дзяржавы, “калі мы забудзем дарогу да гэтых святынь – усё можа паўтарыцца”.
Быць спадчыннікамі пераможцаў – гэта каласальная адказнасць. І пачынаецца яна з самага малога, але самага святога – з нашага стаўлення да мінулага. Ні адзін помнік у цэнтры пасёлка, ні адзін сціплы абеліск на ўскраіне, ні адна закінутая ў лясах брацкая магіла або адзіночнае воінскае пахаванне ў месцах былых баёў не павінны быць пакінуты або забыты… Прыйсці туды, прыбраць пажухлае лісце, абнавіць фарбу, пакланіцца і проста памаўчаць – гэта наш абавязак.
Час няўмольны, але наша памяць павінна быць мацнейшай за час. Пакуль не забытыя гэтыя магілы, мы застаемся людзьмі, якія ведаюць цану сваёй свабоды.
А яшчэ вернасць подзвігу дзядоў і прадзедаў правяраецца нашымі штодзённымі справамі. Таму наша галоўная перамога сёння – гэта захаванне гістарычнай праўды без скажэнняў і купюр, сумленная праца, а таксама выхаванне дзяцей, якія будуць шчыра любіць родны край. Гэта адзінства і ўзаемадапамога, якія робяць нас мацней перад любымі выклікамі. Калі мы будзем адзіныя ў сваім імкненні ствараць, спакойна і ўпарта працаваць на сваіх месцах – мы застанемся моцнымі, а значыць, і незалежнымі.
З Днём Незалежнасці, паважаныя землякі! Са святам велічы нашага духу і мірнага стварэння!