Петрыкаўская зямля, прасякнутая мужнасцю подзвігу продкаў, 9 мая зноў закрасавала кумачом дзяржаўных сцягаў і беласнежным колерам квітнеючых садоў. У гэты святы для кожнага беларуса дзень, жыхары горада і раёна аб’ядналіся, каб згадаць і сказаць “дзякуй” тым, хто падарыў нам права на жыццё і свабоду.
Журботная цішыня і жывыя кветкі
Святочны дзень пачаўся з ціхай, жалобнай акцыі. Раніцай кіраўніцтва раёна, прадстаўнікі працоўных калектываў і грамадскіх арганізацый накіраваліся да месцаў пахавання і памяці герояў і ахвяр Вялікай Айчыннай вайны. Каля брацкай магілы воінаў-вызваліцеляў, дзе ў граніце застыла гісторыя нашага краю, усклаў кветкі старшыня райвыканкама Аляксандр Верамееў. Вянкі і кветкі каля падножжа помніка сталі сімвалам таго, што ніводнае імя не забыта, а памяць пра герояў Петрыкаўшчыны – гэта не проста радкі ў кнізе «Памяць», а вечны гонар кожнай сям’і.
Адзінства пад Сцягам Перамогі
Месцам правядзення ўрачыстага мітынгу стаў гарадскі парк. Вахта памяці, ветэраны працы і моладзь замерлі ў адзіным страі падчас афіцыйнага мерапрыемства.
Звяртаючыся да прысутных, старшыня райвыканкама падкрэсліў значнасць гэтага дня для кожнага беларуса:
– Дзень Перамогі – гэта падмурак нашай дзяржаўнасці і сімвал нязломнай волі беларускага народа. Мы – нашчадкі пераможцаў, і наш абавязак – берагчы мірную краіну, якую яны абаранілі коштам неймаверных намаганняў.
Апоўдні Петрыкаў замёр. Наш раён далучыўся да Усебеларускай хвіліны маўчання. У хвіліну пранізлівай цішыні пад стук метранома кожны думаў пра сваё: пра дзеда-франтавіка, пра спаленыя разам з мірнымі жыхарамі вёскі, пра каштоўнасці мірнага неба.
Гісторыя, якая ажыла на плошчы
Адным з самых яркіх момантаў свята стала маштабная тэатралізацыя. Таленавітыя юныя землякі, выхаванцы творчых калектываў горада і раёна літаральна перанеслі гледачоў у саракавыя гады. Юныя артысты па-майстэрску ўвасобілі на імправізаванай сцэне старонкі гісторыі: ад трагедыі першых дзён вайны да радаснага мая 1945-га. Эмацыйныя пастаноўкі пра сілу чалавечага духу і веру ў Перамогу не пакінулі абыякавымі нікога – на вачах многіх гараджан і гасцей райцэнтра блішчэлі слёзы болю і захаплення.
Мірныя радасці
Пасля афіцыйнай часткі цэнтр горада ператварыўся ў вялікую гандлёвую і забаўляльную пляцоўку.
Музыка, смех дзяцей і цёплыя віншаванні адзін аднаго з Днём Перамогі цягам усяго святочнага дня гучалі на вуліцах райцэнтра, пацвярджаючы: жыццё працягваецца, і яно цудоўнае пад мірным небам Беларусі.
Галасы, злітыя ва ўнісон
Святочны вечар на гарадской плошчы быў напоўнены атмасферай яднання. Кульмінацыяй урачыстасцяў стала агульнарэспубліканская акцыя “Праспяваем “Дзень Перамогі” разам”. Некалькі соцень жыхароў Петрыкаўшчыны – ад убеленых сівізной ветэранаў працы да зусім юных гараджан – у адзін голас выводзілі легендарныя радкі. У гэты момант адчувалася: мы – адна сям’я, звязаная агульнай гісторыяй, агульным гонарам і агульнай будучыняй. Песня, якая стала гімнам мужнасці савецкага народа, рэхам разносілася над Прыпяццю, аб’ядноўваючы пакаленні ў адзіным патрыятычным парыве.
Салют у імя міру
Яркай кропкай і фінальным акордам урачыстасцяў з нагоды Дня Перамогі стаў святочны салют. Вогненныя кветкі расквецілі неба над горадам, сімвалізуючы святло мірнага жыцця, за якое ваявалі нашы дзеды і прадзеды. Залпы, якія прагрымелі над Петрыкавам, сталі салютам у імя міру на нашай зямлі і непарушнай памяці пра вялікі подзвіг.
Маштабныя святочныя мерапрыемствы ў гэты дзень прайшлі на тэрыторыі ўсіх сельскіх Саветаў раёна. Гэты дзень яшчэ раз даказаў: Петрыкаўшчына памятае, Петрыкаўшчына ганарыцца!
Галіна КАЗАК.
Фота Марыі ТАМКО.
Оставить комментарий