Кожны год 13 лютага адзначаецца Сусветны дзень радыё. З моманту свайго вынаходніцтва ў канцы XIX стагоддзя яно прайшло доўгі шлях развіцця: ад першых няўпэўненых сігналаў да сучасных лічбавых трансляцый.
У век, калі інфармацыя даступная па кліку мышы, а сацыяльныя сеткі стракацяць загалоўкамі, узнікае заканамернае пытанне: наколькі запатрабавана радыё сёння? Пра гэта – ў нашым сацапытанні.
Надзея АЗЁМША, жыхарка аграгарадка Кашэвічы:
– Я памятаю часы, калі радыё было сапраўдным сэрцам дома, асабліва ў сельскай мясцовасці. Ранішнія навіны, якія прыносілі весткі з усіх куткоў краіны, цёплыя віншаванні і любімая музыка – прыёмнік быў уключаны з раніцы і да самага вечара.
Час няўмольна рухаецца наперад. Сёння радыё перастала быць тым абавязковым атрыбутам, якім яно было калісьці. Але, на мой погляд, яго час не прайшоў і такі від інфармацыі працягвае заставацца актуальным, хоць і ў некалькі іншым фармаце. Калі раней яно было асноўным крыніцай навін, то сёння яго роля трансфармавалася. Для многіх яно стала не столькі галоўным інфармацыйным рупарам, колькі прыемным фонам, ненадакучлівым спадарожнікам у паўсядзённым жыцці.
Напрыклад, я слухаю радыё ў асноўным, калі займаюся хатнімі справамі. Добрая музыка, важная інфармацыя з розных галін жыццядзейнасці, цікавыя перадачы – усё гэта можна даведацца ўключыўшы прыёмнік. Нашы айчынныя дыктары гавораць так прыемна, што слухаць іх адно задавальненне. Але для тэрміновых навін я, вядома, гляджу тэлевізар ці заходжу ў інтэрнет.
Дзмітрый Марцынкевіч, жыхар вёскі Галубіца:
– Радыё – гэта мой пастаянны спадарожнік. Асабліва калі я за рулём, часцей за ўсё слухаю хвалю «Радиус-FM» (103.3 і 103.8). Гэта той момант, калі можна абстрагавацца ад мітусні і проста атрымаць асалоду ад музыкі, цікавай праграмы апошніх навін.
Калі заняты справай на вуліцы, заўсёды слухаю радыёстанцыю «Европа Плюс». Вельмі падабаецца рубрыка з летнімі хітамі – такія падборкі падымаюць настрой і зараджаюць на прадуктыўную працу!
Ганна Каліцька, жыхарка пасёлка Капаткевічы:
– Я слухаю радыё “Гомель-FM” – наша, рэгіянальнае. Лічу, што ў наш час радыё запатрабавана: у многіх маіх знаёмых радыётрансляцыі гучаць падчас актыўнага адпачынку, паездкі ў аўтамабілі.
Так, як па прафесіі я педагог, выкарыстоўваю радыётрансляцыі падчас працы з вучнямі. Калі мы ладзім майстэрні, калектыўна-творчыя справы, вырабляем нешта сваімі рукамі, часта ў нас гучыць радыё. Слухаем рэгіянальнае “Гомель-FM”: цікавы кантэнт, навіны, апытанні, музыка.
Добры выхаваўчы момант –далучэнне да сваёй культуры, знаёмства з навінамі вобласці і забаўляльны момант. Некаторыя моманты тут жа абмяркоўваем.
Такім чынам, радыё можа ўжо не так запатрабавана, як раней, але цікавасць да яго захоўваецца.
Святлана СОБАЛЕВА, Марыя ТАМКО, Надзея СІГАЙ, фота аўтараў.
Оставить комментарий