Твой твар быў сонцам  над маёй калыскай

Вы з першых крокаў і па сёння з намі. Падзяляеце нашыя сціплыя радасці, выпраўляеце нашыя памылкі, нясеце адказнасць за нашыя няўдачы. Вы не чакаеце падзякі, бо налепшая ўзнагарода — бачыць дзяцей шчаслівымі.
Мы не заўсёды ўважлівыя. Забываемся тэлефанаваць, не можам другі раз знайсці час, каб наведаць. Не заўважаем, як хвалюецца матуліна сэрца за сваё дзіця кожную хвіліну, кожную секунду. Мы мяркуем, што маем асабісты, прыватны лёс і забываемся, што жыццё падаравана і на ўвесь час звязана з самай роднай і дарагой жанчынай. Даруйце нам гэта, калі ласка.
Ці могуць віншаванні ўвасобіць у сабе ўсю нашу павагу, адданасць, удзячнасць? Ці будуць цудоўнейшыя словы гэтага свету лепшымі за кароткае: “Мам, у мяне ўсё добра”.
Дзякуй вам за жыццё, дзякуй за цяпло і пяшчоту. Дзякуй, што вывелі, ці абавязкова выведзеце ў людзі. Мы любім вас.

Оставить комментарий

avatar
  Подписаться  
Уведомление о