Студэнцтва. Гэта не проста адно слова, гэта зборнае паняцце, якое выклікае ў памяці толькі станоўчыя эмоцыі, трапяткія ўспаміны, маляўнічыя падзеі і, безумоўна, шчыры смех.
На пачатку лютага па традыцыі адукацыйныя ўстановы збіраюць сваіх выпускнікоў, каб пагаварыць пра жыццё, даведацца пра новыя падзеі студэнтаў, іх універсітэты, першы экзамен і першую сесію. Што засталося самым складаным, а што чакаецца наперадзе? Гэтыя і многія іншыя пытанні, безумоўна, абмяркоўваюцца на святочным канцэрце, прымеркаваным нашым героям. Мы вырашылі не чакаць і хутчэй сустрэліся з выпускніцай сярэдняй школы № 1 Палінай Бычкоўскай.

ДА ЧАГО СЭРЦА МАЕ  ПАТРЭБУ, ВЫПУСКНІКІ?
– Яшчэ ў выпускны год я дакладна ведала, куды буду паступаць, – падзялілася Паліна. – У Пінскі дзяржаўны каледж мастацтваў. З выбарам прафесіі не пралічылася, бо яна вельмі цікавая і пазнавальная, патрабуе шмат энергіі, якой у меня шмат. Трэба ж яе кудысьці падзець…
Не скажу, што вучыцца мне цяжка. Калі чалавек выбірае сабе занятак па душы, то ўсё даецца лёгка. Шмат дысцыплін у нас прысвечана спартыўна-танцавальнай падрыхтоўцы. Тая ж фізічная культура ў разы складаней, чым у сярэдняй школе. Наш выкладчык, майстар спорту па гімнастыцы, дае нам адпаведную нагрузку – без элементаў акрабатыкі не абыходзіцца.
Любімым прадметам назаву кампазіцыю і пастаноўку танца, бо там я магу выказаць свае эмоцыі, пачуцці, праявіць фантазію.
У вольны час не люблю сядзець склаўшы рукі, павышаю ўзровень прафесіяналізму ў напрамках бальнага і сучаснага танцаў. Абстаноўка ў каледжы вельмі натхняе.

ДА ЧАГО СЭРЦА МАЕ  ПАТРЭБУ, ВЫПУСКНІКІ?
Акрамя харэаграфіі, нам выкладаюць асновы рэжысуры, пастаноўку дыкцыі, базу ў арганізацыі святаў і напісання сцэнарыяў.
Яшчэ ў час вучобы ў школе наведвала ўрокі мадэляў у тэатры мод Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі, танцавальны гурт чырлідынг. Вялікі дзякуй кажу кіраўніцтву ўстановы, прывітанне кіраўніку – Надзеі Слабадзянюк, якая навучыла мяне ўпэўнена трымаць сябе на сцэне, заўсёды ўсміхацца і нічога не баяцца. А таксама ўсім настаўнікам, якія прыкладаюць намаганні, каб выхаваць сваіх навучэнцаў.

ДА ЧАГО СЭРЦА МАЕ  ПАТРЭБУ, ВЫПУСКНІКІ?
Выпускнікам гэтага года пажадаю выбіраць толькі тую прафесію, да якой сэрца мае патрэбу. Самае складанае – тэсціраванне і творчы экзамен – засталіся ў мінулым. Наперадзе толькі цікавае.

Наталля ЧАРНЯЎСКАЯ,
фота аўтара і Настассі Швец.

Оставить комментарий

avatar
  Подписаться  
Уведомление о